Wat is de karakter van onze honden en hoe gedragen zij zich in de roedel of individueel
Soms doe je dingen die je beter niet had kunnen doen! Zo ook zaterdagavond. Het leek zo onschuldig, maar als ik de situatie terug bekijk in mijn hoofd had ik best kunnen weten, dat het niet zo onschuldig was als ik op dat moment dacht. Het is al een paar dagen niet pluis in onze wijk en dit voelen mijn boelen vlekkeloos aan.
âPiep, piep, piepâ Job kijkt om zich heen!â Hij heeft geen idee waar dat gepiep vandaan komt. âPiep, piep, piep!â Ondertussen hoort hij ook zijn bazinnetje zijn naam roepen. âJa dag vrouwtje! Ik moet eerst weten waar dat rare geluid vandaan komtâ mompelt Job in zichzelf. Dan steekt hij ineens zijn kop in het water âmmmm nee hier komt het geluid toch niet vandaanâ denkt Job teleurgesteld, hij dacht dat hij het eindelijk had gevonden.
âGa maar lieve meid! Fluister ik in Daisy haar flappers. Daisy kijkt me even aan en dribbelt dan naar voren. Om een paar minuten later weer naast me te komen lopen. Weer kijkt ze me met haar mooie trouwe oogjes aan en ik weet dat ze even niet weet wat ze moet gaan doen. âGa maar lekker spelen meisjeâ zeg ik heel zachtjes tegen haar en daar gaat ze als een klein puber meisje die toestemming heeft gekregen om te mogen gaan spelen.
âGrrr ik hoor en zie daar iemandâ, âdie zou ik weleens vertellen dat hij op moet zouten uit mijn wijkâ bromt Ziva op deze hele vroege ochtend -6 uur is voor een zaterdag wel heel enthousiast, maar oh zo fijn-. âJa ik hoor het ook en ik help je mee hoor mamaâ. âGrrrrrâ komt spuit elf Daisy erachteraan. âNou driftkikkers, jullie doen je best maar ik bemoei me niet met teven dingenâ hoor je Mac zuchten.
Lees verder Onze nieuwe Roedel functioneert bijna perfect buiten!
Fluisteringen van allerlei geluiden komen onze kant opgewaaid! In het donker klinkt alles luider en als ik denk dat ik de enige ben die deze geluiden hoor, dan heb ik dit goed mis. Drie boerboelen staan al in verdediging houding en ik doe braaf met ze mee. Dit hoort als roedelleidster âen ik ben net zo nieuwsgierig als mijn honden-, samen de boel verkennen.
Waarom? Dat is wat ik mezelf af en toe toch afvraag. Waarom doe ik dit? Wil ik mezelf iets bewijzen? Of ben ik gewoon super eigenwijs. Misschien heb ik wel Ă©Ă©n of andere afwijking. Of houd ik er gewoon van om een soort grens op te zoeken. De grens van âkijken hoe lang het duurt tot het echt fout gaat!â En wauw wat ben ik dan gelukkig zeg! Oh misschien is dat het wel en krijg ik een kik van als het goed gaat in welke situaties dan ook! Ja dat zou het haast moeten zijn, want anders heb ik echt geen idee.
Al vroeg word ik wakker gemaakt door mijn honden. Logisch want Diezel en Ziva hebben gisteren de hele dag nerveus door het huis gebanjerd en zijn ook niet wezen plassen. Daisy en Mac daarin tegen waren iets stoerder dan de rest âfeit blijft nog steeds dat Daisy niet zo goed hoort dus die snapte helemaal niets van al die commotie om haar heen- en zijn dan ook om 22:00 uur voor gevaar van eigen leven nog snel buiten wezen poepen en plassen.
Toen ik jullie vertelde dat ik toe ben aan een nieuwe uitdaging, had ik nooit verwacht dat er zoveel uitdagingen achter elkaar zouden komen. âDoseren! Een beetje doseren zou best fijn zijn!â roep ik wanhopig naar boven âhoog in de hemel- als ik voor de zoveelste keer Ziva, Daisy en Mac in toom probeer te houden.
âIk snap hem niet! Ik snap hem echt nietâ jammert Mac zachtjes terwijl hij wanhopig om zich heen kijkt. âVrouwtje! Wat moet ik nu doen? Ik snap echt niet wat die hond bedoeltâ zegt mijn boerboelmannetje heel zacht zodat niemand anders dan ik hem hoort. âOh mijn suffe Macâ, zeg ik lachend. âHet is niet zo moeilijk hoor vriendje. Loop naar hem toe en laat hem je kontje ruikenâ fluister ik Mac zacht in zijn flappers.
Lees verder Sommige aangeboren gedrag is niet altijd vanzelf sprekend!
âJij daar uitkijken!â Hoor ik iemand schreeuwen. Wazig kijk ik om me heen, want wie roept nou zo hysterisch naar me. Tenminste als deze schreeuw naar mij gericht is, maar ja ik ben de enige idioot die zo vroeg aan het wandelen is âdus het kan eigenlijk niet anders- . Opeens komen er zeker 20 man voorbij gesjeesd en Mac, Daisy en ik kijken verbaasd naar deze snelheidsduivels.
