Een paar weken kreeg ik een telefoontje van kennissen van ons, zij hebben Manisa Sem uit de Manisa A nest. Twee jaar geleden kreeg Sem een heel lief vriendinnetje en zij kreeg de mooie naam Ziva. Ziva is een kruising Boerboel/Mastino en heeft sinds een paar weken al twee serieuze vechtpartijen op haar naam staan.
“Nee vrouwtje! Alsjeblieft laten we terug gaan ik durf echt niet.” Roept Ziva verschrikt. “Kom lieve meid, kijk dan eens goed hoe Diezel het doet” zeg ik zacht maar met heel veel redeneringskracht.
Ziva laat zich niet ompraten en begint nog harder te protesteren. “Nee! Nee! En nog eens Nee” gilt ze nog een keer en ik probeer haar met alle macht die ik heb bij me te houden. En geloof me dat is best lastig, want een boerboel van bijna 70 kilo is best heftig.
Lees verder Van spannende wandeling naar etalage’s kijken in de stad!
In de mist zie ik vaag een silhouet op de grond liggen! Net als ik me afvraag wat is dat nou? zie ik dat het de wilde hond is. Hij ligt heel stil en ik vraag me bezorgd af of het wel goed met hem gaat. Meestal ligt hij er nooit zo stil bij. Voorzichtig loop ik verder en dan ineens snap ik hem. Het is echt een slimme vent deze mooie jongen. Hoe lager hij ligt des te langer kan hij onzichtbaar blijven voor mijn twee meiden.
“Mac! Kom hierheen”, “Mac! Kom hierheen” lijken de bomen te roepen. Mac kijkt voor de zoveelste keer om zich heen en dan hoort hij het weer “Mac help ons alsjeblieft, kom hierheen”. Zenuwachtig rent Mac heen en weer om dan toch maar eieren voor zijn geld te kiezen en snel bij mij komt staan.
“Mac” fluister ik in mijn Boerboel zijn flappers, “als jij die kant op loop, dan neem ik die kant en zo pakken we haar”. “Maar Mac je moet wel heel stil zijn hoor, want anders hoort ze ons” roep ik naar hem als hij de kant op sluipt die ik hem had aangewezen.
Dromerig staar ik voor me uit en zie dat een duif heerlijk in het gras zit te pikken. Hij tippelt lekker om zich heen en neemt af en toe een hap van een lekkernij dat zich tussen het gras bevind. Als hij voor de zoveelste keer vol enthousiasme naar iets lekkers duikt gebeurt het.
Lees verder De dierenrijk is helemaal niet lief voor elkaar!
Deze zondag gaat onze reis naar Apeldoorn, daar woont Manisa Bailey die ondertussen gedoopt is tot Bibi alias Bella bandje roze. Ik weet het! Ik maak jullie het niet makkelijk maar onze lieve Bibi is na een vreselijke valse start verhuisd naar Jacqueline, Kevin en Rick. Bij onze mooie lieve Bibi alias Manisa Bailey heb ik een hele foute inschatting gemaakt. Terwijl ik nog wel gewaarschuwd ben, maar ik dacht dat mijn intuïtie me dit keer ook niet in de steek zou laten, alleen dat deed hij dit wel en goed ook.
Als ik vandaag eindelijk weer onze eigen Utopia na maanden weer kan betreden, vertel ik verheugd tegen mijn vader hoe blij ik ben om weer hier te kunnen lopen. “Oh wat fijn he papa”, “hoor die vogels een kwetteren” roep ik naar hem en ik snap best dat hij af en toe even weg vliegt om aan mijn woorden tornado te ontsnappen.
Drie boerboelen vallen onze buurhond aan met een enorme kabaal! Gelukkig ben ik ongesteld, dus ik kan ze heel goed hebben en meng me in het gevecht. Met als enige doel: “Red de buurhond uit de klauwen van hysterische boze boelen!” Ik voel me net een valse teef want Mac zijn ballen moeten het ontgelden en daarna grijp ik hem bij zijn wangen. Mac voelt het goed en grauwt en snauwt om zich heen.
Ons reis brengt ons dit keer naar Hoofddorp, want daar woont Manisa Simba met zijn baasjes Dave en Gina. Manisa Simba alias Bumper bandje zwart woont midden in het centrum in een hele mooie complex. Hij is dan ook degene die de parkeerdek bewaakt voor alle bewoners. Een heerlijke taak die hij heel serieus neemt en de mensen weten dan ook dat hun auto nog nooit zo veilig geparkeerd heeft gestaan..
