Vandaag een onderwerp waar heel veel mensen op zit te wachten, omdat er altijd met verbazing gereageerd wordt, zodra ik vertel dat mijn intacte reu en teef naast elkaar leven, zelfs in de code rood dagen! Wetend dat mijn reu en teef familie van elkaar zijn, namelijk vader en dochter! Dus vanzelfsprekend niet met elkaar mogen dekken!
Af en toe snap ik niet waar sommige informatie vandaan komt! Echt niet en af en toe denk ik, dat men er van uit gaat dat na gelangde de ervaring, mensen gewoon slimmer worden. Dus in het kort de informatie die men je geeft is zo algemeen mogelijk.
Daar ligt ze dan op bed in de eetkamer! Ze vraagt om een kam en begint nog even snel haar zilvergrijze haren te kammen. Want ook al zijn dit je laatste momenten op deze aarde, dat betekend nog niet dat je jezelf moet verwaarlozen. Ze kijkt mij lachend aan en klopt even op het matras naast haar, een teken dat ik bij haar moet komen zitten. Hoe gaat het met Nicky zegt ze heel zacht en ik vertel haar dat het goed met Nicky gaat, die op dat moment nog maar een paar weekjes oud is.
Vier weken lang antibiotica en dan opereren dat was de plan en die voelde toen heel goed! Tot gisteravond…je kent dat wel een gevoel die ineens als een bom bij je inslaat en niet meer weg wilt gaan. Een gevoel waar je eigenlijk naar zou moeten luisteren! Maar je weet dat je er nog even niets mee kan, want het is zondagavond.
Om vier uur vannacht word ik wakker van een raar geluid! Als ik op kijk zie ik Daisy bij het traphekje staan, ze doet een beetje raar en ik vertel haar zachtjes dat ze echt nog even moet gaan slapen. Zachtjes loopt ze weer terug naar haar mandje, maar iets in haar gedrag zegt mij dat er iets niet in de haak is.
Lees verder Als ik wakker word beland ik in een nachtmerrie!
Vanaf zaterdag zou Ziva mogen gaan bevallen! Maar dat dit zou gebeuren is vrijwel nihil. Meestal bevallen de meeste honden op de 62^ste dag en daarom had ik verwacht dat Ziva op vijf mei en oh zo toepasselijk mama zou worden. Ze zou dan 61 dagen zwanger zijn en de vorige keer vond ze 61 dagen ook lang zat.
Ik stond dan ook heel erg vreemd te kijken dat Ziva zondag ineens mijn rozenperk wel heel leuk vond, al is de plek wel heel goed gekozen, want wie wilt er niet onder een rozenstruik bevallen 😀 . Maar ik kan haar al snel ervan overtuigen dat ze beter haar werpkist kan gebruiken als hol.
Als er een forensisch onderzoek in mijn achtertuin nu zou plaatsvinden, was ik echt de Sjaak! Wat een puinhoop en wat een bloed! Deze ochtend ben ik al heel vroeg wakker… Eén omdat ik ontzettend ongerust ben en twee omdat ik weet dat ik nergens heen kan gaan als ik niet wat orde in de chaos kan scheppen.
Mam kom eens naar Daisy haar oor kijken! Roept Sammy als ik deze vroege zaterdag naar beneden loop. Haar oor is volgens mij veel dunner geworden zegt ze heel blij en enthousiast. Ik loop naar de keuken waar Daisy op haar kleedje onder de tafel ligt te slapen.
In December blikken we altijd even terug naar het afgelopen jaar. Voor mij gaat het terugblikken iets verder terug dan alleen dit jaar. Vorig jaar wilde ik niet terug kijken, want ik zat nog midden in de crisis en was al blij als de maand er weer op zat en wij weer een stapje verder waren dan die maand daarvoor.
Het begon allemaal toen ik een burnout kreeg, de dokter vertelde me toen dat ik vooral leuke dingen moest ondernemen. Maar er waren bepaalde maandelijkse verplichtingen die ik best lastig vond, omdat ik dan moest nadenken…en denken dat was iets wat me totaal niet meer lukte.
