Alle nieuwtjes omtrent deze site
De Merel is een hele vroege vogel! Zo vroeg dat deze leuke flierefluiter zich dodelijk verveeld zo helemaal in zijn uppie. Ook deze mevrouw Merel vindt het maar saai zo alleen in deze ochtend. Je ziet haar al in de verte op en neer wippen, op zoek naar iets spannends, leuks en het liefst ontzettend gevaarlijks.
Deze ochtend kan ik eindelijk na een lange drukke werkweek lekker erop uit met mijn doggies. Het wordt een lange wandeling, want er is niets fijner dan een wandeling in de natuur. Ondertussen kan je, je hoofd heerlijk leegmaken en lekker mijmeren over van alles en nog wat.
Het is altijd weer leuk om te zien wanneer de roedel besluit dat je oud genoeg bent voor de volgende les. Door jarenlange ervaring en het bestuderen van mijn honden, weet ik ongeveer wel wanneer deze verandering plaats gaat vinden, al blijft het toch nog steeds een verassing qua tijdstip.
Er staat een fietser op ons te wachten, tenminste dat neem ik aan. Deze heer of vrouw “heb echt geen idee, wat voor een geslacht deze persoon heeft” blijft stokstijf staan met de fiets aan de hand.
Af en toe kijkt deze persoon even of we al dichterbij zijn gekomen. Alleen Diezel heeft een paar goede bestsellers gevonden onder de pismail en kan zich er niet zo goed toe verzetten om door te lopen.
Hoe gaat het met de ziekenboeg? Is de vraag die ik de laatste tijd vaak te horen krijg. En dat is een lastige vraag, want de ene keer gaat het goed en dan ineens zonder waarschuwing gaat het weer bergafwaarts. Ik heb dan ook nog nooit zo geïnteresseerd gekeken naar de plasmomenten van mijn suffe reu. Zo draait de hele dag om het straaltje van Diezel! Kan hij een boom om plassen of krijgt hij een grasprietje niet eens opzij.
Jammer genoeg hebben we nog een dove boerboel in onze roedel, zijn naam is Diezel. Alleen is Daisy echt doof en doet Diezel maar alsof. Hij vindt dit wel heel makkelijk en ik verdenk hem ook, dat hij dit afgekeken heeft van Daisy. Diezel heeft zijn hele leven al een luister probleem, al had ik dit aardig onder controle. Maar sinds kort heeft hij zijn niet luisteren, of zoals ik het vroeger noemde “SAA periode (schijt aan Anita)” weer opgepakt en verfijnt.
Lees verder Opa Diezel geeft zijn kleinkind de verkeerde voorbeeld!
Mac doet zijn neus nogmaals in de lucht om wat meer inzicht te krijgen wat hij nou precies hoort. “Dit is niet normaal hoor vrouwtje” bromt Mac. “Nou Mac volgens mij hoor je dingen die er niet zijn want ik hoor niets raars en is er dus niets aan de hand.” mompelde ik. Al is Daisy het ook eens met haar broer, want zij hoorde het geluid ook. Zij kan het geluid ook niet echt plaatsen. Dan horen we het geluid nogmaals en ik moet wel heel eerlijk zeggen dat het lijkt op een vogel met zware bronchitis.
Zoals jullie weten ben ik altijd bezig om mijn honden te trainen of als ik niet aan het trainen ben, dan ben ik wel aan het bedenken hoe het allemaal nog beter kan. Dit is bij een boerboel zeker nodig, want als er een hond eigenwijs is, is dit de boerboel wel. Elke keer als ik denk “zo wil ik dat mijn hond reageer!” Verzint mijn honden wel weer wat anders. Zo word het nooit saai om met mijn honden te wandelen.
Laat ik je één ding vertellen lieve kleinzoon “zolang je hier blijft staan, ver van het vrouwtje, en doe waar je zelf zin in hebt, kunnen ze je niet straffen”, “maar opa dan krijg ik heel erge straf als ik weer bij het vrouwtje terug komt?” zegt Job ongerust. “Welnee knul elke goede baasje denkt te weten dat achteraf straffen geen zin heeft, want dan weten we zogenaamd niet meer waarom we straf krijgen! Namelijk voor het terug komen? Denken wij boerboelen dan, en dat is volgens de baasjes niet slim, want dat we terug komen is juist de bedoeling, en daar worden we dan zelfs ook nog voor beloond”.
Lees verder Diezel leert zijn kleinzoon Job heel stout te zijn!
“Vrouwtje waarom schelden die hondjes zo naar ons” vraagt Daisy verontwaardigd aan mij. Ik weet het niet lieve meid, “maar we hebben toch niets gedaan?”. Nee Daisy jullie zijn heel lief deze ochtend, en ik snap ook niet zo goed waarom deze kleine keffertjes zo lopen te schelden. “Oh nee dit pik ik echt niet van zo’n klein opdondertje!” Roept Daisy opeens heel boos en begint als een viswijf naar de overkant te schreeuwen. Mac die alles heeft aangehoord, maar als een verstandige boerboel (ja mijn ventje kan ook best wel de wijste zijn) doorloopt alsof hij zich niets van al dat gescheld aantrekt, begint nu ook mee te mopperen.
Lees verder Waarom blaffen die kleine hondjes toch altijd zo?