Alle berichten van Anita

Ik train al jaren honden en haal hier heel veel voldoening uit. Ook het verhalen schrijven en fotograferen zijn nog net geen obsessie voor me. Jaren geleden ontdekte ik al dat dit een gouden combinatie is. Mijn honden zorgen voor geweldige schrijfmateriaal en mijn foto's maken het hele geheel mooi af. Af en toe nemen wij een nestje en ook hier leer je enorm veel van. Je leert heel veel door alleen maar goed naar je roedel te kijken en zodra er pups zijn leer je precies hoe honden werkelijk functioneren....heerlijk! Wij prefereren om gezonde huisgenoten te fokken die een geweldige karakter hebben en ik moet met trots bekennen dat dit ons aardig lukt. Al onze honden wonen in woonwijken en zijn super sociaal dit is de verdienste voor een deel door ons omdat wij ze een heel goed begin meegeven, maar de rest van de eer gaat naar al die geweldige baasjes die de Manisa boerboels opvoeden tot een prachtige boerboel met een geweldig karakter.... Daar doe je het als hobby fokker het voor!

Als Daisy haar oor helemaal open springt

Lijkt het wel of ik in een horrorfilm ben beland! 🙁

Als er een forensisch onderzoek in mijn achtertuin nu zou plaatsvinden, was ik echt de Sjaak! Wat een puinhoop en wat een bloed! Deze ochtend ben ik al heel vroeg wakker… Eén omdat ik ontzettend ongerust ben en twee omdat ik weet dat ik nergens heen kan gaan als ik niet wat orde in de chaos kan scheppen.

Arm meisje 🙁

Lees verder Als Daisy haar oor helemaal open springt

Daisy zit helemaal onder het bloed!

Haar bloedoor is gesprongen! Wat is dat een vreselijk gezicht:-(

Mam kom eens naar Daisy haar oor kijken! Roept Sammy als ik deze vroege zaterdag naar beneden loop. Haar oor is volgens mij veel dunner geworden zegt ze heel blij en enthousiast. Ik loop naar de keuken waar Daisy op haar kleedje onder de tafel ligt te slapen.

Arme Daisy ze zit helemaal onder het bloed en beweegt nauwelijks

Lees verder Daisy zit helemaal onder het bloed!

En toen kwam ik weer terug op aarde!

En zag dat het goed mis was!

In December blikken we altijd even terug naar het afgelopen jaar. Voor mij gaat het terugblikken iets verder terug dan alleen dit jaar. Vorig jaar wilde ik niet terug kijken, want ik zat nog midden in de crisis en was al blij als de maand er weer op zat en wij weer een stapje verder waren dan die maand daarvoor.

Het begon allemaal toen ik een burnout kreeg, de dokter vertelde me toen dat ik vooral leuke dingen moest ondernemen. Maar er waren bepaalde maandelijkse verplichtingen die ik best lastig vond, omdat ik dan moest nadenken…en denken dat was iets wat me totaal niet meer lukte.

Op vakantie naar Hongarije met mijn zwagers Ruud en Erik

Lees verder En toen kwam ik weer terug op aarde!

Bandje groen die in de hemel woont

Samen met mijn lieve meisje, die heel goed voor hem zorgt!

Schat geloof me jou lieve Ziva krijgt de mooiste pups die er zijn! Zou dat echt gebeuren papa vraag ik hem voor de zoveelste keer, terwijl ik heerlijk met de honden door het gras heen banjert. Oja ik ben gek op jou twee kanjers, en weet je hoe dit komt omdat ze van jou zijn lieverd!

Als ik even twijfel of ik weet het gewoon niet meer praat ik met mijn vader die al heel lang zijn huis hier heeft verruild naar die in de hemel. Mijn vader staat me altijd met raad ter zijde, dat het dan af en toe toch nog fout gaat is omdat ook ik weleens niet luister 😀

Wat is hij mooi hé onze bandje Groen

Lees verder Bandje groen die in de hemel woont

Zoveel verdriet!

De dag dat jij ons moest verlaten! Ons mooi lief Engeltje Mandy (L)

De bel gaat en ik loop naar de intercom! Het is mijn vriendin en haar vriend. Ze komen opgelucht boven, want ik klink heel normaal dus ze hoopte en dacht dat het maar een vreselijk gerucht is. Totdat ze al de verdrietige mensen in de kamer zien zitten. Zoveel verdriet!

Dan mijn buurvrouw die voor me staat om haar medeleven te tonen en compleet instort en ik kan haar net op tijd opvangen! Zoveel verdriet!

Lees verder Zoveel verdriet!

Gelukkig was mijn vader er want anders?

Had ik het waarschijnlijk nog veel moeilijker gehad!

Meisje opletten NU roept mijn vader me keihard in mijn oor! Dit is niet de weg en vooral de jouwe niet. Jij bent maar gewoon een moeder en je hoeft de wereld niet te redden! Als dat zo zou zijn geweest dan had jou pad heel anders gelopen, zegt mijn vader rustig. Zuchtend en nog met de schrik in mijn benen sta ik langs de kant van de weg.

Dit was heftig en de tranen lopen over mijn wangen! Schat kom op doorrijden en nergens meer aan denken, het meisje gaat het echt redden fluistert mijn vader! Het is haar tijd nog lang niet. Met pijn in mijn hart rijd ik weer verder en hoop dat het beeld dat op mijn netvlies staat gedrukt snel weg is, want de pijn is onverdraaglijk.

Lees verder Gelukkig was mijn vader er want anders?

Van kwispelstaartje tot dominantie

Zit nog zoveel communicatie signalen tussen!

Dit keer ga ik me op glad ijs begeven! Want ik wil het met jullie hebben over “de lichaamstaal van de hond” hebben. En dat is best lastig, want een hond communiceert met zijn hele lichaam. Staart, oren en houding. Je kan nooit zeggen “oh kijk zijn staart staat omhoog dus hij/zij is dominant”. Staan zijn oren naar achteren en staat hij niet fier rechtop dan snapt hij/zij nog niet precies wat hij/zij wilt zeggen.

Daisy is uiterst geconsenteerd! Ze staat in haar jachtmodes

Lees verder Van kwispelstaartje tot dominantie

Een heftig verhaal uit de oude doos

De dag dat Silvia mijn zus voor mijn vader was overleden!

Dat het “helder zien” in onze familie zit bewijst het volgende verhaal. Dit verhaal is er echt één uit de oude doos en is heel heftig te noemen. Het laat zien hoever iemand kan gaan als je sommige gebeurtenissen door bepaalde omstandigheden niet van echt of niet echt kan onderscheiden.

Zoals jullie onderhand weten heb ik een welbewogen jeugd gehad, die totaal niet saai te noemen was. Mijn vader had hier een heel groot aandeel in, hij verzon altijd wel weer iets nieuws zodat we ons niet konden vervelen.

mijn heerlijke familie <3

Lees verder Een heftig verhaal uit de oude doos

Mijn allerliefste schoonmama

Hoe vertel je de mensen dat je overleden schoonmama je leert breien!

Als er één belevenis niet mag ontbreken is het toch wel die ik beleefd heb samen met een bijzondere vrouw! Deze vrouw heeft me in haar hart gesloten en was als een moeder voor mij. Ze hielp me mijn angsten onder ogen te zien en ook te verwerken.

Zodra ik bang was liet ze me zien dat er niets was om bang voor te zijn! Een vrouw die zo ontzettend positief in het leven stond, terwijl er af en toe helemaal niets positief te bespeuren was. Mijn lieve schoonmama Beppie! Waarom heb ik nog nooit over haar geschreven vraag ik me dan ook best beschuldigd af, en dan valt er een tak zo vlak langs me op de grond, terwijl de boom waar de tak bij hoort ergens heel ver weg staat.

Mijn lieve Schoonmama Beppie <3

Lees verder Mijn allerliefste schoonmama