Brommend en grommend kijkt mijn boerboeldame om haar heen! Ze hoorde iets dat weet ze zeker, ze staat helemaal in waakhouding en tuurt in de verte. Zag ze daar wat? Volgens haar wel en nog een keer laat ze een laag brommend geluid horen. Nelis die altijd heel goed naar zijn vriendinnetje kijkt en blindelings op haar vertrouwd, zet zichzelf ook in de waakmodus en laat een grommend en brommend geluid horen!
Als ik mijn bladzijde van mijn spannende boek omsla, uhh tegenwoordig heb ik zoals de meeste mensen een E-Book reader en dan sla je een bladzijde niet meer om maar druk je gewoon op je tablet om naar een andere bladzijde te gaan. Maar enfin misschien moet ik maar gewoon schrijven “Terwijl ik naar de volgende bladzijde ga”, dat is veel sneller dan het helemaal uit te leggen 🙂
Het is speeluurtje hier in Huize Elkerbout! En dat is best heftig te noemen want het speeluurtje houd in dat onze reuen samen helemaal uit hun dak gaan en dat gaat gepaard met heel veel kabaal. Ze springen, bijten en vechten erop los. De ene keer wint Diezel en daarna is Mac aan de beurt het is een geweldig gezicht en ik laat ze dan ook gewoon lekker gaan.
Nu het weer vroeg donker is zijn mijn boelen op hun hoede! En vooral Ziva. Mijn meisje ziet achter elke schaduw, auto en boom iets dreigends. En als ze dan ook iemand ziet lopen en het maakt echt niet uit waar dan is ze dubbel op haar hoede. Elk persoon is een potentiële verdachte voor onze Ziva.
Whoo, whoo huilt Mac met hele grote halen terwijl hij net als Scooby doo in mijn armen probeert te springen! Zo bang is mijn kleine grote jongen. Tenminste daar lijkt het op al weet ik het soms ook niet echt wat er in zijn kleine koppie omgaat. En als er nou echt iets engs gebeurde dan snap ik het nog, maar dit gedrag is echt niet te verklaren.
Diezel kom terug! Diezel nee! Gil ik nog net niet hysterisch! Natuurlijk komt hij niet terug want ook al zou hij willen, dat kan hij niet meer. In mijn gedachten zie ik mijn allerliefste maatje tot zijn knieën in het drijfzand en klei staan om er weer zwoegend uit zien te komen. Hier had ik niet op gerekend en Ziva en ik wachten een tel wanhopig af.
We zijn alweer vier maanden verder toen we besloten om Daisy te injecteren met de stoffen waar zij allergisch voor blijkt te zijn namelijk 5 soorten mijt . We zijn nu twee operaties verder en onze kleine prinsesje heeft veel teveel meegemaakt in haar jonge leventje. Dat ze nog zo’n vrolijke meid is, is echt een wonder.
De laatste zin waarmee ik eindigde op mijn vorige website was “Mijn volgende verhaal gaat over een bijzondere ontdekking die ik wederom van Ziva heb geleerd”. Ik heb jullie het niet meer mogen vertellen, maar nu ik weer back to business ben ga ik jullie dit zeker niet onthouden.
Lees verder Spelen met de hond mag zolang je maar van hem wint!
Toen we hadden besloten om Mac bij ons te laten wonen, was ik wel heel benieuwd hoe dit allemaal zou aflopen! Want hoe vaak was ik al uitgescholden door mensen die mij vertelde dat ik eerst maar eens 1 Boerboel moest opvoeden voordat ik met de boerboelclan mocht meepraten. En twee reuen is helemaal “not done”.
Soms doet mijn hoofd het gewoon even niet meer! Ik doe dan alsof ik weet wat je zegt, maar dat is allemaal schijn. Soms geef ik de verkeerde antwoord, de andere keer gok ik goed, en als degene tegenover me, me nog steeds vragend aankijkt, of met een blik “meen je dat nou”, weet ik dat ik de plank helemaal mis sla en doe ik mijn stoute schoenen aan om toch maar te vragen “Sorry ik weet niet precies wat je nu zegt”.
Lees verder Burn-out of fibromyalgie het blijft beide een lastige ziekte